Het is een a-viertje zonder einde.

 

Je kan doorschrijven tot je omvalt.

 

Stel je eens voor hoeveel mensen daar elke dag in verdwalen.

 

Oef.

 

Nou heb ik je vast al eens eerder verteld hoe bevrijdend een limiet is.

 

Hoe heerlijk het is om met jezelf af te spreken: vanaf vandaag schrijf ik alleen nog maar stukjes van twintig zinnen.

 

Alsof je ineens weet waar je voordeur is.

 

Ja maar Joep, waarom twintig zinnen? Waarom geen eenendertig?

 

Tsja, als ik tegen je zou zeggen: schrijf eenendertig zinnen, weet ik al wat je zou vragen.

 

Waarom eenendertig zinnen Joep, waarom geen twintig?

 

Wijsneus 😉

 

En weet je, wat jij een prettige limiet vindt mag je helemaal zelf weten, als je er maar één kiest.

 

En daarna streng bent.

 

Het is misschien een tikkel ouderwets, maar een grens is een grens.

 

En ik ben niet helemaal objectief, maar als je het mij vraagt zeg ik: zet je grens op twintig zinnen.

 

Tweehonderd woorden, daar past elk verhaal in.

 

Of je nou een blog schrijft, een concept jaarplan of een story.

 

Probeer maar eens.

 

Maak er een dikke donderdag van!

 

Joep.

 

PEE ES

Wil je leren hoe je een story schrijft in twintig zinnen?

 

Compleet met hoofdpersoon, tegenpersoon en een allesverzengend conflict?

 

Doe mee aan Superstoryteller.

 

Spectaculair leuk.

 

Op donderdag 17 februari begint er weer één: www.dejoepieacademie.nl/trainingen/superstoryteller/.

Winkelwagen
Scroll naar top