Ik zit in een zaaltje met de veelbelovende naam ‘Ultra’.

 

Aan een ronde tafel.

 

Fijn.

 

Om me heen zitten zes studenten van tussen de 23 en 55 jaar.

 

Als je 55 bent, ben je toch geen student meer Joep?

 

Jawel hoor 😉

 

Ze werken voor een financiële dienstverlener en als je alles met letters meetelt, schrijven ze elk tussen de 2 en 4 uur per dag.

 

Net als jij.

 

Om te checken wat ze nou eigenlijk komen leren, vraag ik ze om deze zin af te maken: ‘Wat ik graag van schrijven zou willen weten, maar nog niet weet, is …’

 

Mariska zegt: ‘Hoe ik me kan verplaatsen in de ander’.

 

Ik heb wel vaker dat ik denk dat je ‘schrijver’ kan vervangen door ‘mens’ en ‘schrijven’ door ‘leven’.

 

Nu helemaal.

 

‘Wat ik graag van leven zou willen weten maar nog niet weet, is hoe ik me kan verplaatsen in de ander.’

 

Wauw.

 

De ander is je allergrootste inspiratiebron.

 

Elke keer dat je je verplaatst, vind je een haakje dat in jou niet bestaat.

 

Een haakje dat je helpt om beter te schrijven.

 

Opener en zachter.

 

Amen.

 

Joep.

Winkelwagen
Scroll naar top